archiveren

Tagarchief: Boeken

Elias Canetti – De behouden tong. Ik was net afgestudeerd en woonde in een donkere kamer in een oud huis in Breda, waar de klimop zijn weg naar binnen zocht. Buiten was het zomer, binnen lag ik op de grond te lezen. Ik las ‘massa en macht’ van Canetti en werd er verliefd op, op het fragmentarische en het overkoepelende van zijn schrijven. Het boek is als een sterrenstelsel. Sindsdien koop ik alles van Canetti dat ik tegenkom, en ik geef het net zo lief weer weg. Dit is de derde ‘behouden tong’ in mijn bezit. Ik weet niet hoelang ik hem kan behouden.

Gelezen boeken deze vakantie:
A.N. Ryst – De Harpij
A.N. Ryst – De blauwe maanvis
Annejet van der Zijl – Jagtlust
Roos van Rijswijk – Onheilig
Annet Schaap – Lampje
Ted van Lieshout – Onder mijn matras de erwt
Viktor E. Frankl – De zin van het bestaan
Elisabeth Gilbert – Big magic
Carolina Trujillo – De zangbreker
Nanne Tepper – De eeuwige jachtvelden
David Grossman – De stem van Tamar

marksmeets

Op het bureau ligt Mark Smeets, De triomf van het tekenen. (Fake Booij, Luuk Smeets, Piet Schreuders en René Windig (samenstellers): De triomf van het tekenen – Mark Smeets1942-1999 (Scratch Books)). Ik vond dit een indrukwekkend boek, o.a. vanwege de zichtbare strijd tussen werk in opdracht en autonoom schetsboekenwerk en het charmante en enorm raadselachtige van de onafgeronde pagina’s waarbij het de vraag is of de strip wel leesbaar was geworden als er wel iets in de tekstballonnetjes had gestaan. Mark Smeets tekende als een radio. Alle fragmenten terwijl je van kanalen wisselt komen naast elkaar op papier. Er zitten tekeningen waarbij hij geïnspireerd werd door Hercules Segers, waar momenteel blijkbaar (ik ga het morgen eens bezien) mooi werk van in het rijksmuseum te zien is. Sowieso was Smeets een tekenaar die vaak andere geesten in zijn pen liet. Dan weer is de invloed van die Hercules Segers voelbaar, dan Crumb, of Hergé, of Hokusai. In een van de eerste hoofdstukken van dit boek is een overzicht te zien van zijn veranderende schrift. De steeds totaal veranderende letter gaf mij klein beetje een benauwend gevoel. Ik geloof niet in grafologie, maar blijkbaar zit er in mij toch het idee vast dat een handschrift, net als een karakter, over de jaren niet al te veel mag veranderen, ergens een constante moet hebben.

Deze galerij bevat 3 foto's.

Picpus: ‘’Picpus is a free magazine edited by Charles Asprey and Simon Grant. It carries transmissions from the art world, with a particular interest in historical curiosities, overlooked artists, and arts and politics. It is distributed through a selection of specialized art bookshops, galleries and libraries. The format of Picpus is the broadsheet, a single sheet …

Lees Meer

Op tafel, het dromenboek van Frederik van Eeden. Frederik van Eeden hield al vanaf zijn 15e levensjaar zijn dromen bij. Hij is ook de naamgever van de lucide droom.

 20 juli 1903. Ik sliep weer zeer goed en herinner mij veel gezweefd te hebben ten aanschouwe van duizende menschen, tot hun intense verbazing. 

29 juni 1907 (…) Ik was in Rome, en verhief mij uit een straat en zag toen op de gansche stad neer met de krioelende menschen. Maar boven bij was geen blauwe hemel, maar ook een stad met menschen.

Deze galerij bevat 1 foto.

Op de kunststripbeurs in Utrecht kocht ik Frederic Coché : vie et mort du héros triomphante. Het boek is lastig te beschrijven en lastig te fotograferen. (Daarom komen de scans hier vandaan)

Deze galerij bevat 2 foto's.

Toen een tijdje terug dit stukje voor de rubriek stripliefde van Michael Minneboo verscheen, was ik duidelijk nog niet begonnen in Little Nemo in Slumberland. Hoe dat kan weet ik niet. Het is tot in alle details prachtig. Tot in de allerkleinste details. Houdingen, kostuums, composities.