Dag 2 op de Bologna Children’s Book Fair. Veel meer tijd om de uitgeverijen en de boeken te bekijken, bij de exposities zelf was (van eregastland China en een selectie aan illustratoren wereldwijd) nog steeds te druk om het werk goed te kunnen zien. Nog een mooi toeval. Ik zie opeens het boek ‘De vogels’ op een groot beeldscherm staan, in een rij van andere boeken. Als Konrad aan de Chinese delegatie vraag wat ze gaan vertellen, krijg ik voor het eerst de Chinese vertaling van het boek in handen en kijk ik beduusd naar de presentatie. Even later vertelt de presentatrice enthousiast dat er een tekenaar in de zaal zit, vraagt (‘Loei-ie Volbea’) naar voren en dan improviseer ik met weke knieën een woord van dank. De Chinese vertaling is gaaf om te zien, het karakter op het omslag lijkt wel een vogel op zichzelf. ’s Avonds afspraken op het Piazza Maggiore, daarna in slaap gevallen en andere plannen daardoor gemist.

Advertenties

Ik ben net terug van een paar dagen Italië. Hier volgt een beknopt (foto-)verslag van de reis.
Dag 1 in Bologna voor de Bologna’s Children’s Book Fair. Dit was mijn eerste keer op deze kinderboekenbeurs en ik viel met mijn neus in de boter, met een solo-expositie in de centrale hal, een interview en het illustreren van het omslag van de Illustrators Annual 2018. Het interview werd gehouden door Ali Boozari, illustrator uit Iran en jurylid van de BiB-prijs.
De beurs zelf ligt op een plek die we al snel de Bologna Bijlmer noemden, vanwege de combinatie van groen op de grond en beton in de lucht. Tussen de (leegstaande?) flatgebouwen lagen trappenhuizen die alleen beklommen kunnen worden door zij die zonder hoogtevrees zijn. Na de beurs de eerste verkenningen in het centrum en héél goed en gezellig gegeten met uitgeverij Leopold.

Hoera, Tortot is nu ook in het Duits verschenen! Wie Tortot sein Fischherz verlor. (Stiekem ben ik extra blij met de Duitse uitgave, omdat het boek nu ook leesbaar is voor de Duitse familie van mijn lief, die ik eigenlijk wel een beetje door dit boek heb leren kennen.) Dank je wel Bettina Bach voor de vertaling en bedankt Jacoby & Stuart voor de uitgave!

Er is al zolang niets meer verschenen op mijn weblog, omdat ik me steeds een beetje verplicht voel hier verslag te doen van allerlei nieuws. Iets als, ‘hoera, ik heb een nieuw boek’ of, ‘hoera, het boek verschijnt in een andere taal! of ‘hoera, we hebben een prijs gewonnen!’ Maar dan doe ik dat niet snel genoeg, na een week denk ik, ‘nu is het oud nieuws’, na nog een aantal weken komt er iets nieuwer nieuws en vraag ik me af of ik dan bij dat nieuwe nieuws ook nog het oude nieuws moet melden. En of het niet raar is dat ik dan wel het nieuwe plaats en het oude lijk te negeren.

Gevolg. 

Het blijft stil.

 

%d bloggers liken dit: