notities

Een van de kinderen heeft een blikje onder zijn schoen. Het krast als hij op mij af loopt, ik weet dat het daar is om harder te kunnen schoppen. Waarom ik dat weet, weet ik niet. Misschien is dat de kennis die bij verschillende leeftijden geactiveerd wordt, en is dit wat de twaalfjarigen weten.

Valentijn ligt in de boot. Voor de buurmeisjes is hij bijzonder, omdat zijn ouders bijzonder rijk zijn. Voor mij is hij bijzonder, omdat wij allen nog onbegroeid zijn. Geen beenhaar, geen okselhaar. Maar Valentijns rug is bedekt met spiralen van zacht en dik blond haar.

 

1 reactie
  1. Aart de Goojer zei:

    Pure poëzie. Heel mooi

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: