Over de dingen die voorbij gaan

Mijn voormalig vriend Prins de Vos exposeert met zijn fotoserie Enclose vanaf 10 juli in de Melkweg Expo. Ik zie op allerlei plekken de bovenstaande foto voorbij komen, die bij mij bitterzoete gevoelens oproept. Bitter omdat het uit is en ik niet precies weet ik hierbij voel (ik bevind me vooral nog steeds een voortslepende staat van verwarring en vermoeidheid). En deze foto voorbij zien komen is een beetje alsof ik een kat ben en mijn eigen vermist poster zie hangen (‘vermist – liefde’). Zoet omdat ik zijn foto’s de allerbeste vind en omdat het een goed teken is dat die foto op zoveel plekken te zien is want dan komen er veel mensen. 

Ik denk dat dit ik nu heel lang alleen ga blijven, hoewel iedereen nu denkt, ‘dat weet je niet’. Maar dat vind ik flauw. Iedereen durft zich min of meer uit te spreken over zijn of haar geaardheid. Maar misschien moeten we geaardheid uitbreiden met een idee van frequentie (hoe vaak word je verliefd) en een idee van toenadering (wil je wel in de buurt zijn). En op die manier je eh liefdesprofiel  uitbreiden met meer aspecten dan alleen gender. (en dit bedoel ik dan los van termen als demiseksualiteit, aseksualiteit, sapio-aseksualiteit)

Ik dwaal af. (Want ik experimenteer met spraakherkenningssoftware maar dat maakt het moeilijker de lijnen te bewaren.)

Verder durf ik er niet goed over te schrijven omdat ik op zoveel foto’s sta. Ik sta op de foto’s, maar ik reageer er niet op omdat bij alles dat ik er over zou schrijven zou voelen als een onderdeel van de serie. Maar dat is niet zo, het is compleet en al zijn werk. Het staat op eigen benen, daar hoeft een van de onderwerpen niet over te schrijven. Maar de Vrij Nederland had toentertijd een korte recensie geschreven die ik oké vond. ‘De lethargie van de jonge liefde: twee jongens, verliefd op elkaar, verliefd zoals verliefde jongens teder en stoer zijn ineen. Samen op steeds nieuwe plekken, rommelige zolderkamers, afhangende schoudertjes, handgeschreven brief op tafel. Geen spektakel, eerder lethargie en landerig dralen. Maar drama ziet er anders uit als het van binnen zit. Het is alsof ze het niet goed begrijpen maar wel de indruk hebben dat ze binnen zijn, deelgenoot van een groot mysterie. (SP)’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: