Deze 
dinsdag is er in het Gemeentemuseum in Den Haag weer een IBBY vriendenmiddag. (Voor mij een extra bijzondere, want de Grand Prix van Bratislava zal worden uitgereikt, ditmaal op thuisgrond.)

Het volledige programma (van de IBBY website):

Dinsdag 21 november van 14.00 – 17.00 uur in het Gemeentemuseum Den Haag

IBBY-Nederland nodigt haar vrienden uit voor de jaarlijkse vriendenmiddag in het Gemeentemuseum Den Haag

13.45 uur: Het auditorium is open.
14.00 uur: Woord van welkom door Helma van Lierop-Debrauwer, voorzitter van IBBY-Nederland
14.05-14.15 uur: IBBY-activiteiten en vriendschapsbanden en overhandiging boekenpakketten aan Anne Lutje Schipholt (project Zwerfboeken Den Haag)
14.15 -15.00 uur: Voorbij de spiegel’- Culturele en etnische diversiteit in de Nederlandstalige jeugdliteratuur door Sara van den Bossche
15.00- 15.20 uur: De Biennial of Illustrations Bratislava: een stukje geschiedenisdoor Toin Duijx
15.20-15.30 uur: Uitreiking van de Grand Prix aan Ludwig Volbeda en aandacht voor de nominatie van Irene Goede door de kinderjury
15.30-15.45 uur: Ted van Lieshout over zijn samenwerking met Ludwig Volbeda en het belang van de Fiep Westerdorp stimuleringsbeurzen
15.45-16.15 uur: Marit Törnqvist over het project ‘een boek voor jou’.
16.15 uur: Sluiting
16.30-17.30 uur: Receptie in café restaurant Gember

Aanmelding:

Dankzij de medewerking van het Gemeentemuseum Den Haag is de middag voor vrienden-van-IBBY die hun donatie 2017 hebben voldaan gratis toegankelijk. Vrienden-van-IBBY mogen ook introducés meebrengen; ook zij zijn gast van IBBY-Nederland en hoeven dus niet te betalen. Misschien worden zij na de vriendenmiddag zelf wel vriend-van-IBBY. Voor overige deelnemers bedraagt de bijdrage 15 euro.

Aangezien er een beperkt aantal mensen in de zaal kan, dient men zich van tevoren aan te melden voor de middag via een mail aan IBBY-Nederland@planet.nl

Advertenties

Afgelopen weekend was ik naar Crossing Border / Words on Fire, twee literaire en muzikale festivals met een door Joost Swarte samengesteld programma over graphic novels. Bij Crossing Border zaten we in een zaal in het centrum van in Den Haag, honderd meter van mijn voormalig atelier vandaan. Na twee dagen festival gingen we met een bus naar Maastricht, waar Words on Fire plaatsvond in een bioscoop en een poppodium in een voormalig fabriek, een mooi industriële omgeving. Ah, het was zó tof. Ik voelde me zo verwend, door de organisatie, het eten en de hotelovernachtingen maar ook met de mogelijkheid om de mensen achter de tekeningen te ontmoeten.

Joost Swarte leidde de blokken in met voorbeelden van voorbeeldige tekenaars, tekenaars uit het verleden die eigenzinnig en eigenwijs werk maakte, te weten Lyonel Feininger, Rube Goldberg en Saul Steinberg. Mara Joustra interviewde. Er waren interviews met: Brecht VandenbrouckeErik KriekKristina Tzekova, Tobias TakLukas Verstraete, Herr Seele, Ulli Lust, Blexbolex, Judith Vanistendael, Derf Backderf en Aart Taminiau.

De laatste dag kwam Konrad vanuit Berlijn me vergezellen. We wilden in Maastricht blijven hangen maar ik liep rond met een dicht oor dat echt loeipijn deed en heel hard ging ruisen of pieptonen. De auto’s op straat klonken allemaal als elektrische auto’s, het was alsof ik in de toekomst liep. Het voordeel was wel, normaal gesproken praat ik zo zacht dat ik slecht verstaanbaar ben. Maar dit weekend heeft níemand me gevraagd of ik iets kan herhalen, wat doet vermoeden dat ik harder praat omdat ik mezelf niet goed hoor. De oorontsteking is nog uitgebreid met een keelontsteking dus ik blijf nog een paar dagen rond bed bivakkeren. 

”De White Ravens zijn aanbevelingen van de Internationale Jugendbibliothek in München voor bijzondere boeken uit de wereld van de internationale kinder- en jeugdliteratuur. In de catalogus van dit jaar zijn ruim 200 titels opgenomen in meer dan veertig 42 talen uit 60 landen. In totaal hebben negen Nederlandstalige boeken en één Friestalig boek een White Raven gekregen.”

‘Hoe Tortot zijn vissenhart verloor’ is één van deze Nederlandstalige boeken.

‘Ken je het verhaal van Maria al?’ zei ze, terwijl ze zich over mij heen boog en me zachtjes optilde, op haar arm zette. Ik wist niet of ze gewoon door mijn haren streek of mijn oren wilde afleiden tot we de kamer uit waren. ‘Maria’ zei ze, ‘Maria prikte zich aan een naaldboom en sliep daarna wekenlang.’ Achter ons sneuvelde een kopje.

Ik lig op de koele keukenvloer. Een briefje op de wand met een tandartsafspraak van zeven jaar geleden. Gedroogde veldbloemen in bossen aan het houten plafond. Koelkastmagneten, de letters die we tekort kwamen vervangen door iets dat er op lijkt. Mari. Ludwik. Niet iedereen staat er op. Misschien dat de zussen elkaars namen afwisselend afbraken om het eigen tekort aan te vullen. In de koelkast staat alleen nog maar wat bier. Het is een huis geworden voor op doortocht, er zijn geen dingen meer te vinden die kunnen bederven. Wat flessen rode kool en rode bieten.

En de boom is gekapt.

Ik kijk naar de lamp waar nu de vliegen in wonen.

Mijn oma had in de tuin een perenboom. Dat jaar kwam niemand mijn oma bezoeken voor haar verjaardag. Mijn moeder ging niet omdat haar zus zou komen, haar zus kwam niet omdat mijn moeder er zou zijn, oma’s zus had haar heup gebroken, oma’s andere zus wilde in Görlitz naar een tentoonstelling. Niemand kwam de peren plukken. Ze werden zwaarder, vielen op de gedekte buitentafel, op de bankjes en de tegels, en rotten weg. We vonden oma toen ze donker was geworden.

‘Als het nacht is regent het zwart’ zei ze ook.

%d bloggers liken dit: