Hoera, Tortot is nu ook in het Duits verschenen! Wie Tortot sein Fischherz verlor. (Stiekem ben ik extra blij met de Duitse uitgave, omdat het boek nu ook leesbaar is voor de Duitse familie van mijn lief, die ik eigenlijk wel een beetje door dit boek heb leren kennen.) Dank je wel Bettina Bach voor de vertaling en bedankt Jacoby & Stuart voor de uitgave!

Advertenties

Hoera, dit jaar mocht ik de omslag van de Illustrators Annual 2018 tekenen, voor de Bologna Children’s book Fair!



Er is al zolang niets meer verschenen op mijn weblog, omdat ik me steeds een beetje verplicht voel hier verslag te doen van allerlei nieuws. Iets als, ‘hoera, ik heb een nieuw boek’ of, ‘hoera, het boek verschijnt in een andere taal! of ‘hoera, we hebben een prijs gewonnen!’ Maar dan doe ik dat niet snel genoeg, na een week denk ik, ‘nu is het oud nieuws’, na nog een aantal weken komt er iets nieuwer nieuws en vraag ik me af of ik dan bij dat nieuwe nieuws ook nog het oude nieuws moet melden. En of het niet raar is dat ik dan wel het nieuwe plaats en het oude lijk te negeren.

Gevolg. 

Het blijft stil.

 

Mooie bespreking van De fabeldieren in de Standaard van deze vrijdag. Omdat de Vlaamse krant niet overal in de kiosken hier ligt, haalde ik hem in een grote boekwinkel in het centrum van Amsterdam. De boekverkoper was verrast dat ik een Vlaamse krant aanschafte met mijn Nederlandse tongval, ik overwoog trots te vertellen dat er een recensie in staat die me bijzonder interesseerde maar liet het moment voorbij gaan. Op het moment dat ik de krant zo netjes mogelijk in mijn rugzak stop, komt er een man aan de boekverkoper zijn al betaalde aankoop laten zien. Hij haalt de fabeldieren uit een papieren tas en hij zegt; ‘het is gelukt, deze is het geworden!’ De mensen achter de kassa’s zeggen zingend; ‘jaaaaa’. De man: ’sommige boeken zijn echt niet alléén voor kinderen, die wil je ook zelf.’ En dat vond ik de leukste korte recensie van vandaag. Toen ben ik met rood hoofd naar huis gegaan.

%d bloggers liken dit: